thalys in Ixelles

Heenweg: een medewerkster van Thalys heeft ons op de verkeerde trein gezet! Wij stonden bij het juiste perron in Antwerpen op onze trein te wachten. Er stond een eerdere trein en zij duwde ons letterlijk de trein in. Mijn commentaar was; een half uur eerder vertrekken? Zij bekeek onze geprinte tickets waar met heel grote letters ANTWERPEN - PARIJS op staat. Een half uur later horen wij door de speakers: Welkom in Nederland, Rotterdam. Bedankt professionel Thalys personeel! Ik kwam met mijn kind van 5 jaar oud, 's avonds om 23:30 aan in Parijs in plaarts van 17:00 uur. Terug weg: zeer onvriende

Telefonisch onbereikbaar. Belgisch informatienummer kost €0,30 per minuut, maar geen respons. Kennelijk alternatief verdienmodel...

Let op: je heb in deze treinen 50% kans dat het je hele reis naar urine ruikt, want zover reikt de stank van de toiletten. Als je in een dag of twee heen en weer reist naar Parijs heb je dus een grote kans dat je zes uur in urinestank moet doorbrengen. Het maakt daarbij overigens niet uit of je 1e klas, comfort of economy reist. Dat je internet zou hebben op deze treinen, of 'sneller internet' bij 1e klas is overigens een grapje. Als sinds de Thalys rijdt, is er af en aan verbinding maar nooit echt internet, laat staan snel internet.

Een vertraagde trein van anderhalf uur kan gebeuren en de informatie voorziening was prima. Maar als je in de TGV in Frankrijk hebt gezeten en je stapt op Gare du Nord over op de Thalys/Eurostar naar Amsterdam dan waan je je in de jaren 80. Oude stinkende meuk en zeer gedateerde trein. Dit doet geen recht aan de doorgaans hoogstaande (OV) voorzieningen in NL en is zeker geen visite kaartje voor internationale treinen van en naar NL

Wat een graf-organisatie. Bekleding van karton gemengd met het tapijt van een oost-europees hostel die al in 1940 faillessement had aangevraagd. Een zitting zo dun dat je na tien minuten dacht dat je ruggengraat belasting ging heffen. Dan nog de rugleuning. Verstellen was mogelijk, maar enkel in theorie – zoals het communisme. De app? Een digitale nachtmerrie, zo leeg van informatie dat het haast kunst werd. Geen perron, geen duidelijkheid, slechts loze tijdsaanduidingen en SMS’jes die arriveerden alsof ze per ansichtkaart uit 1912 waren verstuurd. En als absoluut dieptepunt: de champagne.