Nul empathie, zomaar de chat verlaten
Echt bizar. Onder invloed, op een bankje in het park, van slag, totaal in paniek door een vreselijke thuissituatie waar ik net uit gevlucht ben chat ik hier. Ik ben totaal in paniek en zie niks meer zitten. Het gesprek bestaat vervolgens alleen maar uit het herhalen van mijn antwoorden, nergens (diep) op ingaan. Dan geeft de medewerkster wat tips van dingen die je zou kunnen kiezen om de gedachtes een beetje naar de achtergrond te zetten, ik kies voor afleiding. Ze geeft me wat tips, ik raak alleen meer in paniek omdat ik die dingen niet kan doen, want ik zit in een park en durf niet naar huis